Zadzwoń 32 506 50 85 
Łysienie plackowate – czy można je powstrzymać?
Na tegorocznej gali Oscarów podczas wręczania jednej z nagród doszło do incydentu. Aktor Will Smith w pewnym momencie wkroczył na scenę i spoliczkował Chrisa Rocka, który zadrwił z ogolonej głowy jego żony – Jady Pinkett Smith. „ G.I. Jane 2 – nie mogą doczekać się, żeby go zobaczyć”. Tymi słowami nawiązał do filmu Ridleya Scotta, w którym główna bohaterka miała ogoloną głowę. Żonie Smitha nie było jednak do śmiechu, od lat choruje bowiem na łysienie plackowate. Co to za schorzenie?
Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna
Łysienie plackowate (alopecia areata – AA) to odmiana łysienia niebliznowaciejącego o podłożu autoimmunologicznym. Komórki układu odpornościowego – limfocyty T – produkują cytokiny, które uszkadzają mieszki włosowe, prowadząc do wypadania włosów. Co prowokuje układ odpornościowy do takiej reakcji? Przynajmniej kilka czynników, w tym stres, urazy, infekcje wirusowe oraz zaburzenia hormonalne.
Jak wygląda początek łysienia plackowatego
Łysienie plackowate występuje u ok. 1-2% populacji ogólnej, a u ok. połowy pacjentów ujawnia się już w pierwszych dwóch dekadach życia. Chory dowiaduje się o tym, że łysieje zupełnie przypadkiem. W trakcie strzyżenia fryzjer dostrzega niewielki placek pozbawiony włosów na tylnej części głowy lub brodzie. Później placek powiększa się i zarasta. Z czasem pojawiają się nowe placki, tworząc coraz liczniejsze ogniska wyłysienia. Łysienie plackowate ogniskowe jest najczęstszą odmianą AA, ale nie jedyną. Wyróżniamy także:
- łysienie plackowate rozlane, którym obszary pozbawione włosów są tak rozległe, że nie tworzą oddzielnych ognisk;
- łysienie plackowate wężykowate, umiejscawiające się na obwodzie skóry głowy, zwłaszcza w części potylicznej i skroniowej;
- łysienie plackowate całkowite, w którym do utraty włosów dochodzi na całej skórze głowy (dotyczy 5% pacjentów);
- łysienie plackowate uogólnione, w którym do utraty włosów dochodzi na całym ciele (dotyczy 1% pacjentów).
Warto dodać, że łysienie plackowate poza głową może objąć także brwi, rzęsy, brodę, doły pachowe czy okolice narządów płciowych. Ponadto u wielu chorych poza ogniskami wyłysienia występują także zmiany na paznokciach, tworząc tzw. paznokcie naparstkowate (onychosis punctata).
Jak stawiana jest diagnoza?
Diagnoza stawiana jest przez trychologa na podstawie wywiadu z pacjentem oraz występujących u niego objawów. W ramach uzupełnienia diagnostyki pacjent powinien wykonać również morfologię krwi, oznaczyć poziom żelaza, ferrytyny, cynku, witaminy B12, miedzi, witaminy D, TSH, Ft3, Ft4, anty-TPO, anty-TG. Zalecana jest również konsultacja dietetyczna, dermatologiczna, endokrynologiczna oraz USG tarczycy.
Czy jest szansa na odzyskanie włosów? Leczenie łysienia plackowatego
W łysieniu plackowatym stosuje się różne formy leczenia, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Jeśli ognisk jest niewiele, niekiedy wystarczy leczenie miejscowe. Lekiem często wybieranym przez dermatologów w pierwszej kolejności jest Minoksydyl. Preparat ten rozszerza drobne naczynia krwionośne, co poprawia przepływ krwi i pobudza mieszki włosowe. Kolejną grupę leków stanowią wszelkiego rodzaju maści i płyny kortykosteroidowe. Charakteryzuje je jednak silne działanie i dość długa lista skutków ubocznych, w tym przesuszenie i podrażnienie skóry głowy. Z leczeniu łysienia plackowatego zastosowanie mają także naświetlania promieniowaniem UV-A, czyli tzw. fotochemioterapia. Przed zabiegiem pacjent przyjmuje doustnie środek, który zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Niestety i ta forma leczenia wiąże się z występowaniem skutków ubocznych, w postaci nudności, wymiotów, zawrotów głowy i uporczywego świądu skóry.
Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest mezoterapia iglowa skóry głowy. Polega ona podaniu w skórę głowy serii zastrzyków zawierających mieszkankę różnych substancji, w tym leków oraz witamin. Jest to zabieg bezpieczny, skuteczny i nie obarczony ryzykiem powikłań.
Ważne wsparcie psychologa
Włosy były i są ważnym atrybutem urody, zwłaszcza dla kobiet. Długie, lśniące, gęste włosy dodają pewności siebie i sprawiają, że kobieta czuje się po prostu atrakcyjna. Ich utrata może być więc traumatycznym przeżyciem. Wiele osób dotkniętych łysieniem plackowatym, także mężczyzn, zamyka się w sobie i wycofuje z życia społecznego. Często cierpią na depresje i nerwicę. Właśnie dlatego w trakcie leczenia tak ważne jest wsparcie psychologa.
Reasumując, łysienie plackowate jest chorobą autoimmunologiczną, prowadzącą do ogniskowej lub całkowitej utraty włosów na głowie i/ lub innych owłosionych częściach ciała. W leczeniu wykorzystuje się zarówno preparaty do stosowania miejscowego, leki doustne jak i mezoterapię igłową. Ponieważ nagła utrata włosów może bardzo negatywnie wpłynąć na psychikę pacjenta, odbierając pewność siebie, poczucie atrakcyjności, a nawet prowadzić do depresji, niezwykle ważne w procesie leczenia jest wsparcie psychologa.
